Ochrona przeciwporażeniowa

Ochroną przeciwporażeniową nazywa się cykl działań oraz instalacji mających na celu zwiększenie bezpieczeństwa człowieka podczas pracy z urządzeniami zasilanymi elektrycznie. Szereg działań w niej zawartych dzielimy na dwi główne grupy, tj,:

  • środki nietechniczne
  • środki techniczne

Wśród środków nietechnicznych można wyróżnić :

  • szkolenie wstępne oraz okresowe pracowników obsługujących urządzenia elektryczne,
  • wymóg posiadania wymagań kwalifikacyjny przez pracowników obsługujących urządzenia elektryczne,
  • właściwa organizacja pracy osób obsługujących urządzenia elektryczne,
  • egzekwowanie przestrzegania zasad bezpieczeństwa,
  • popularyzacja zasada bezpiecznego użytkowania urządzeń elektrycznycg,
  • badania okresowe pracowników obsługujących urządzenia elektryczne,
  • szkolenie z udzielania pierwszej pomocy w przypadkach porażeń elektrycznych.

Środki techniczne dzielimy na:

  • ochronę przed dotykiem bezpośrednim (ochrona podstawowa)
  • ochronę przy dotyku pośrednim (ochrona przy uszkodzeniu),
  • ochronę przed dotykiem pośrednim i bezpośrednim – poprzez zasilanie urządzeń napięciem bezpiecznym,
  • używanie sprzętu ochronnego (w tm środków ochrony indywidualnej) – w sytuacjach, w których powyższe środki ochrony nie mogą być użyte np.podczas napraw urządzeń elektrycznych.

Ochrona podstawowa – ochrona przed zagrożeniami występującymi w wyniku dotyku do elementów urządzeń elektrycznych pod napięciem w warunkach braku uszkodzenia. realizuje się ją poprzez uniemożliwienie człowiekowi dotyku do elementów pod napięciem – instalację osłon i zagrodzeń, izolowanie części lub umieszczanie ich poza zasięgiem ręki. ochronę tę można też uzupełnić poprzez użycie ochronnych urządzeń różnicowoprądowych o dużej czułości – prąd wyzwalający max. 30 mA

 Ochrona dodatkowa (ochrona przy uszkodzeniu) – ochrona przed skutkami porażenia w przypadku dotknięcia do elementów elektrycznie czynnych (które normalnie są odizolowane, a chwilowo np. w wyniku awarii znalazły się pod napięciem) realizowana jest głownie poprzez zminimalizowanie wartości prądu rażeniowego, zminimalizowanie czasu przepływu prądu przez ciało człowieka lub poprzez całkowite uniemożliwienie tegoż przepływu. W tym celu należy zastosować przynajmniej jeden z poniższych środków :

  • samoczynne wyłączenie napięcia (SWZ),
  • stosowanie urządzeń o II klasie ochronności
  • izolowanie stanowiska pracy,
  • separacji elektrycznej,
  • miejscowe połączenia wyrównawcze nieuziemione.

Ochrona przed dotykiem pośrednim i bezpośrednim (ochrona uzupełniająca) b – ochrona przed skutkami porażenia w postaci zasilania o bardzo niskim napięciu stosując sieci SELV lub PELV, baterie, akumulatory, przetwornice prądu. gniazdo i wtyczki urządzeń niskonapięciowych nie mogą pasować do gniazd i wtyczek urządzeń innego typu. Źródłem zasilania może być transformator II klasy ochronności

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*